"چارتار" پرسه ی آوایی است به امیدِ هیچ،
سرگذشتِ لحظه هایی شبیه به هم.
از ترس گرفته تا امید.
از شک گرفته تا باور.
(باوری که کم سراغی از ما گرفت)
طنینی و آوازی... شعری و شعوری... رقصی و عبوری.
اول هر ترانه زاده می شویم و آخرش زاینده.

چند وقتی هست این شده رسم ما...

"پیدا شدن" .